Perfectionisme houdt je klein

De nummer 1-actie killer is…. perfectionisme! Hoeveel vrouwen ik al niet gezien heb die wilden wachten met [vul hier álles dat je kunt bedenken in] totdat álles perfect was….. en dan heb ik het ook echt over álles…. Van een beter gestructureerd huishouden via de spaarrekening, banen, carrières tot gewicht en uiterlijk. En alles daar tussenin.

Het is herkenbaar en begrijpelijk. Veranderen is namelijk een beetje griezelig. Ook als dat een verandering is die je eígenlijk heel graag wilt. Het blijkt dat mensen liever in de status quo blijven zitten, ook als dat ze verdriet en stress oplevert, dan dat ze op zoek gaan naar een uitweg.

Gelukkig kan dat overwonnen worden. De eerste stap om dit te doorbreken is beweging. Dat kan zelfs fysieke beweging zijn. Fysieke beweging zorgt er namelijk voor dat je ook mentaal in beweging komt. Een flink stuk wandelen kan al genoeg zijn, maar als je graag gaat boksen, naar de sportschool, dansen, het kan allemaal. Als je maar van de bank af komt en weg bent van alles waar je jezelf mee kunt afleiden (denk daarbij toch vooral ook aan beeldschermen).

Daarna is het tijd voor mentale beweging. Je weet wat je doel is, neem dat eindplaatje dan nu in gedachten. Het mag zo ver weg en zo dichtbij zijn als jij zelf wilt. Bedenk je nu 1 klein stapje, echt zo klein als je maar kunt bedenken, richting jouw doel. Hoe kleiner hoe meer succes. Echt waar.

Zo werkte ik een tijdje terug samen met Maartje, zij wilde graag meer rust en balans in haar persoonlijke leven. Met twee peuters, een man die veel op reis was en haar eigen veeleisende baan, bleef er weinig tijd over voor haarzelf en voor wat zij graag wil. En ze wist best wat het was dat ze echt wilde. Maar een einddoel dat zo abstract is als meer rust en balans, moet je natuurlijk iets meer onderzoeken en uiteindelijk onderverdelen in een aantal concretere doelen. So far, so good, dat weten we allemaal. Maar toen kwam de Grote Stap: in actie komen. Het lukte haar niet. Ze had al zoveel geprobeerd, boeken, methodes, trainingen, maar ze kwam niet dichter in de buurt van meer rust en balans. Of zelfs maar van de concretere doelen.

Beter imperfecte actie, dan perfect stilzitten.

En daarom werkten wij samen aan Actie. De concretere doelen bleken eigenlijk ook nog steeds nogal groot en dat kan verwarrend werken. Want als ik wel de eerste verdieping kan zien, maar nergens een trap of ladder (en ik heet geen Spiderwoman), dan is het lastig bij die eerste verdieping te komen. Vooral niet als je vindt dat die trap al direct met goud ingelegd moet zijn en je eigenlijk zonder daarvoor enige inspanning te leveren op de eerste verdieping zou moeten afleveren. Dus werkten we niet aan het doorbereken van haar perfectionisme, maar onderzochten we samen wat het kleinst mogelijke eerste stapje zou kunnen zijn om De Grote Doelen te bereiken. Je moet tenslotte wel eerst weten waar je het hout kunt kopen, voordat je begint de trap te bouwen. Wat dat voor Maartje was? Wandelen tijdens de volgende lunchpauze. Het stapje daarna? 3 Minuten per dag mediteren. En zo zag ze in dat het niet perfect hoefde te zijn, dat kleine stapjes heel veel voldoening gaven en dat gaf aan alles wat ze deed zo’n vliegwieleffect dat ze na 4 sessies niet alleen eindelijk al heel dicht in de buurt van haar Grote Doelen was, maar dat ze vanaf daar ook zelfstandig verder kon.

Je ziet het: door de stap zó klein te maken dat succes feitelijk gegarandeerd is, zet je jezelf aan tot actie en doorgaan. Ook als noch de omstandigheden, noch de actie perfect zijn.

Dus: wat is het stapje dat jíj in de komende 24 uur gaat zetten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *